Over aswolken en initiatief

Met een uitbarstende vulkaan en de bijhorende aswolk in de luchten boven Europa, wordt een eigenschap van ons denken de visu gedemonstreerd.  Een korte blik op de nieuwsbijdragen over gestrande reizigers maakt meteen het verschil duidelijk.  Het toont aan op welke drie fundamentele manieren we reageren op zaken die ons overkomen.

Het is waar, we kunnen de omstandigheden niet veranderen.  Wel kunnen we kiezen hoe we ermee omgaan.  In basis zijn er drie manieren, drie attitudes, die we hebben om te reageren op problemen.  Drie manieren van denken die duidelijk worden wanneer we de reacties van verschillende reizigers analyseren.

Gelatenheid

De eerste reactie die we zien, is die van gelatenheid.  We kunnen er niets aan doen, dus zullen we maar afwachten.  Een rustige houding, die echter geen oplossing brengt.  Mensen wachten uren ‘soms zelfs dagen) lang in de terminal en hopen dat de wolk wegwaaien zal.  Met andere woorden, men legt zich neer bij de situatie.

Afwijzen

Afwijzen is een tweede reactie.  Men legt de verantwoordelijkheid van het ongemak bij een ander.  Een ander moet voor een oplossing zorgen.  Mogelijk en terechte denkpiste.  Maar wat indien de ander niet in de mogelijkheid verkeert om voor een oplossing te zorgen, of de wil ertoe niet heeft?

Dan is het resultaat hetzelfde als bij gelatenheid.  Er komt geen oplossing. Wel heeft u voor een extra belasting van uw hart, uw bloeddruk en uw gemoedstoestand gezorgd.

Initiatief

Een derde reactie is initiatief nemen.  Ze hebben enkele gestrande Belgische en Duitse passagiers in zuid Europa een bus gehuurd, en samen voor een oplossing gezorgd. Ze namen een initiatief en losten het probleem op.

Bij elke uitdaging waar we voor komen te staan, hebben we deze zelfde opties.  Niets doen, kwaad worden of proberen een oplossing te bedenken.  Welke oplossing u het meest waardeert, kan u zelf bepalen, maar een zaak staat als een paal boven water.  Enkel de derde keuze zal leiden naar een resultaat.