Over radicalisering en extremisme
19 november 2010 1 reactie
Heeft u ooit meegemaakt hoe slecht geïnformeerde mensen andere slecht geïnformeerde mensen verwijten slecht geïnformeerd te zijn? Het is een hilarische en tevens dramatische ervaring. Onze focus verengt zich en we zien alleen die zaken die we willen zien, zoeken enkel zaken die onze initiële stelling versterken. In plaats van wijze te worden en ons beter te informeren, worden we op deze manier radicaler, extremistischer.
Onbegrijpelijk, voor allen die niet meestappen in deze denkwijze. Net zo min als we de radicalen van eender welk geloof begrijpen. Wanneer we even afstand nemen, een breder perspectief aannemen en ons open stellen voor echte informatie, dan zien we hoe belachelijk die denkwereld vaak is. Wanneer we meegezogen worden in de redenering, dan lijkt alles logisch en oprecht. De grens tussen realiteit en vervormde perceptie, is als het water dat het licht gedeeltelijk weerspiegeld, en gedeeltelijk vervormen zal.
Dit filtermechanisme noemen we selectieve informatie reductie. We nemen enkel die informatie op die bijdraagt onze stelling te ondersteunen. Dan treed er een tweede principe in werking; het consistentie principe zoals Chialdini het formuleerde; we willen allemaal consistent zijn met onze eigen stellingen. Eens we meestappen, in dit idee, neigen we ernaar dit idee te blijven verdedigen. Niet zozeer tegen beter weten in, we zien gewoon het gehele beeld niet.
Gisteren avond in Terzaken liet men twee – overigens vriendelijke en intelligente – mensen uit Wallonië en Frankrijk aan het woord over Vlaanderen. Het zijn schokkende beelden. Maar ik denk dat u het even moet zien. Neem vooraf afstand, neem het niet persoonlijk. Behoud de brede kijk en accepteer dat dit hun visie is. Vraag u dan even af hoe we zelf denken over Wallonië.
U kan hier het filmpje bekijken
http://www.deredactie.be/permalink/1.908234
Nu vraag ik me af hoe we deze radicalisering kunnen doorbreken? Hoe kunnen we dit oplossen, of moeten we gewoon uit elkaar gaan, al dan niet als goede vrienden?
Over peterstinckens
Verrassende analyse, had het zelf zo nog niet bekeken. We zitten allemaal blijkbaar gevangen in onze eigen visie, en vanuit dat standpunt is alles logisch wat je zelf te vertellen hebt en is elke opmerking van de ander een aanval, zelfs indien dit niet zo is.