One size fits all

Het is een natte droom geworden voor vele organisaties en marketers.  Een aanbod, een product, geschikt voor elke consument of klant.  Of het u gaat over kleding (de bron van de uitspraak), verzekeringsproducten, onze procedures naar onze klanten toe…  One size fits all!  Dat is makkelijk, zeer beheersbaar en laat je toe kostenstructuren perfect in beeld te brengen.

Maar overal om ons heen brokkelen deze systemen af.  Van de ‘versplintering’ van het politieke landschap tot het veranderende aankoopgedrag van consumenten.  Van de steeds individuelere wensen van bedrijven naar hun leveranciers toe tot de steeds toenemende toegang tot welke informatie dan ook.

In wezen hebben we twee keuzes: een algemeen aanbod (one size fits all) of alles als een afzonderlijk project benaderen. (one size fits one).  Steeds meer bedrijven kiezen voor de tweede benadering, en slagen er wonderwel in om hun deeltje van de markt te beheersen.

Het is een logische aanpak.  Massa productie heeft zijn dagen gehad in onze landen.  Anderen kunnen dit beter, sneller en beterkoop. Maar de doorgedreven expertise, flexibiliteit en luisterbereidheid die nodig is om een one size fits one aanpak te organiseren, daarvoor zijn we uitstekend geplaatst.  Daar is de winst voor de toekomst te rapen. (nu toch nog, indien we de boot niet missen).

One size fits one wil zeggen dat je de toegevoegde waarde van je aanbod naadloos laat aansluiten bij de wensen en noden van je klanten.  Voor elk project een andere aanpak.  Moelijker te managen, zou je denken.  Ja en neen.  Moeilijk met onze huidige werkstructuren en de huidige organisatie van onze bedrijven.  Maar – mits een kleine aanpassing – snel en makkelijk te implementeren.

Het vergt enkel de moed om je organisatie structuur per project aan te passen.  Om per project een nieuw team samen te stellen, waarin die expertise aanwezig is, nodig om dat project succesvol af te werken.  Een gedaan, verhuizen de medewerkers naar andere teams waar hun vaardigheden nodig zijn.  Een wisselende hiërarchie, waarbij medewerkers in het ene project als projectleider fungeren, en in het volgende als operationele sterkhouder.

Het vergt bovendien de moed om je eigen procedures los te laten en voor elk project een procedure op te stellen, op basis van de wensen van je klant.  Dit lijkt moeilijk, maar in realiteit zal u merken dat de basis aanpak niet zal veranderen.  Enkel de invulling ervan zal anders zijn.

Het is voor velen een stap in het onbekende.  Het verplicht on om onze aanpak en werkwijze steeds opnieuw te bekijken en aan te passen.  Maar daarin zit de kracht van de aanpak.  Een continue aanpassing aan een steeds veranderende omgeving omzetten tot een overlevingsstrategie.  En volgens Darwin is dat de essentie van natuurlijke selectie, aanpassingsvermogen tegenover specialisatie en bestendiging.